تبليغاتX
سید حسیب مودودی Sayeed Haseeb Maudoodi

سید حسیب مودودی Sayeed Haseeb Maudoodi

بنام وجودی که وجودم ز وجودش گشت موجود
در باره این فکر کن
 

مهم نيست كه قشنگ باشي ,قشنگ اينست كه مهم باشي حتي براي يک نفر.

 

+نوشته شده در سه شنبه 1386/11/09ساعت12:36 بعد از ظهرتوسط سید حسیب مودودی Sayeed Haseeb Maudoodi |
خانه عشق من!
   خیام گویند که در بهشت و حور و عین خواهد بود آنجا می   و شیر و  انگبین    خواهد      بود گر ما    می   و معشوق     گزیدیم    چه  باک چون      عاقبت    کار   چنین    خواهد    بود   سرود آشنائی   کیستی که من                 این گونه                            به اعتماد                                           نام خود را با تو میگویم کلید خانه ام را  در دستت میگذارم نان شادی هایم را با تو قسمت میکنم به کنارت مینشینم و                          بر زانوی تواین چنین آرام به خواب میروم؟ لبی دستی و چشمی قلبی که زیبایی را در این گورستان خدایان به سان مذهبی                   تعلیم می کند.   امیدی پاکی و ایمانی زنی      که نان و رختش را در این قربانگاه بی عدالت برخی محکومی می کند که منم.                                                     میعاد                                              در فراسوی مرزهای تنت ترا دوست میدارم.                                             آینه ها و شب پره های مشتاق را به من بده                                                                  روشنی و شراب را                                           آسمان بلند و کمان گشاده ی پل                                           پرنده ها وقوس و قزح را به من بده                                           و راه آخرین را                                            در پرده ی که می زنی مکرر کن.                                                                                   در فراسوی مرزهای تنم                                          تو را دوست میدارم.                                                                 در آن دور دست بعید                                               که رسالت اندم ها پایان می پذیرد                                          و شعله و شور تپش ها و خواهش ها                                                                                   به تمامی                                          فرو مینشیند                                          و هر معنا قالب لفظ را وا می گذارد                                          چنان چون روحی                                                         که جسد را در پایان سفر،                                          تا به هجوم کرکس های پایانش وا نهد....                                          در فراسو های عشق                                          ترا دوست میدارم،                                          در فراسو های پرده و رنگ.                                                در فراسو های پیکر های مان                                          با من وعده ی دیداری بده.              

 

+نوشته شده در سه شنبه 1386/09/27ساعت10:52 قبل از ظهرتوسط سید حسیب مودودی Sayeed Haseeb Maudoodi |
هنوز هم منتظرت هستم

بیشتر از یک سال می گذرد

هنوزهم باور دارم دلت برای من میطپد

هنوز هم تو من را می خندانی و اشکهایم بخاطر تو در میاید

هنوز هم برایم مهربانی

هنوز هم طاقت دوری تو را ندارم

 

تو اشک ریختی

یادت است پیشم امدی

من خندیدم

تو خندیدی

من نگاهت نکردم

تو نگاهم کردی

من اشک نریختم

هنوز هم باهمیم

هنوز دلم نمی خواهد اینجا رابه کسی نشان بدهم

هنوز خودم و خودت

هنوز هم همیشه منتظرت هستم

+نوشته شده در شنبه 1386/09/24ساعت10:54 قبل از ظهرتوسط سید حسیب مودودی Sayeed Haseeb Maudoodi |
یار عزیزتر از جانم!تقدیم به حسیب جانم

دوستت دارم فرهادم 

دوستت دارم فرهادميار عزيزتر از جانم !دوستت دارم فرهادم

كاش قادر بودم آنچه در وجودم مي گذرد با تو در ميان بگذارم تمام لحظات و

دقايق عمرم از مهر توست  و تمام ثانيه هايم  انباشته از تصوير توست . مهر

تو چون نسيمي روح انگيز و دل نواز به حريم قلبم پا نهاده است .

و دل پريشانم تو را مي جويد ووجودم از درد جانسوزي گداخته است وتو تنها

موجودي هستي كه بعد ار خدا دوستت دارم .

عشق تو در تمام وجودم ريشه دوانيده است .

كاش كور بودم و تو را نمي ديدم كاش كه لال بودم و با تو سخن نمي گفتم تا تو

را در اين مرداب وحشتناك گرفتار نمي ساختم اما من دوست دارم ...

از همان لحظه اي كه عشق تو بر خانه دلم كوبيد ديگر خود رافراموش كرده ام

و خانه ي چشمان تو كعبه آمال گشته است .

دوستت دارم فرهادمبه خدا سوگند تا روزي كه زنده ام با تو مي مانم ...دوستت دارم فرهادم

دوستت دارم فرهادمحسیب جاندوستت دارم فرهادم

+نوشته شده در جمعه 1386/09/23ساعت12:20 بعد از ظهرتوسط سید حسیب مودودی Sayeed Haseeb Maudoodi |
چندی است که زندگیم.......
چندی است که زندگیم.......

شده است مرور خاطرات تلخ گذشته...... و چه پوچ و تو خالیست این خاطرات.......

و لحظه های تلف شده با تو بودنم..... و من از زندگی خسته ام.... و از تو ..... که تمام زندگیم بودی........که در تار و پود هستیم بافته شدی.... و با رفتنت...... تمام وجودم از هم گسست و من نابود شدم در خاطرات تلخ با تو بودنم

و اکنون با وجودی از هم گسیخته در انتظارم.......

در انتظار لحظه پایان........

با مرور آنچه در این دیر بر من گذشت......و تو که خورشیدی بودی در شب های سیاهم

ولی غافل از غروبی غم انگیز....وتو رویای شبانه ام که کابوسی وهم انگیز بود و بس.....و تو ای فرشته شیطان صفت.....

من تمامی این لحظات آخر را به مرور تو می گذرانم......مرور کسی که وجودم هستیم و زندگیم را به تاراج برد....

 

+نوشته شده در پنجشنبه 1386/09/22ساعت7:39 بعد از ظهرتوسط سید حسیب مودودی Sayeed Haseeb Maudoodi |

RSS